نوشته 21 قانون مهم ترکیب بندی در عکاسی (21 Rules of Composition ) اولین بار در ممتاز دیزاین. پدیدار شد.
]]>
عکاسی براساس قانون یک سوم، به این معنی است که سوژه اصلی خود را در یک سوم مسیر در کادر قرار دهید. قرار دادن سوژه در خارج از مرکز تصویر، بسیار جالب تر از قرار دادن آن در مرکز است. بسیاری از دوربینها، از جمله گوشیهای هوشمند، میتوانند یک شبکه Rule of Thirds را روی صفحه نمایش دهند. دو خط افقی و دو خط عمودی کادر را به یک سوم تقسیم می کنند.
هنگام عکاسی، سوژه اصلی خود را روی یکی از خطوط ، یا محل تقاطع یکی از خطهای افقی و عمودی قرار دهید. اگر می توانید، سوژه فوکوس خود را در جایی که خطوط با هم برخورد می کنند، قرار دهید. برای اطلاعات بیشتر مقاله قانون یک سوم در عکاسی را بخوانید.
این تصویر خطوط شبکه Rule of Thirds را با دایره های تو خالی نشان می دهد. توجه کنید که چگونه اسب ها 2/3 تصویر را اشغال می کنند. چشم اسب جلو تقریبا در نقطه تقاطع است . همچنین، توجه داشته باشید که سه اسب وجود دارد. این نیز نمونه ای از قانون شانس است (قانون شماره 2 را ببینید).

یک صحنه را با قانون اعداد فرد ساده کنید
به طور کلی، تعداد فرد از سوژه ها جالب تر از یک عدد زوج است. سه عدد جادویی است، اما پنج یا هفت هم خوب هستند. قانون شانس به ما کمک می کند سوژه های خود را با دقت انتخاب کنیم. این قانون ما را راهنمایی میکند که چه چیزهایی را در کادر بگنجانیم و چه چیزهایی را کنار بگذاریم. قانون اعداد فرد همچنین به ما یادآوری می کند که سوژه خود را در یک صحنه شلوغ جدا کنیم. یک عدد فرد است.

پر کردن کادر به معنای نزدیک شدن به سوژه است. خیلی نزدیک. موضوع اصلی خود را واضح و متمایز کنید. از خود بپرسید واقعاً به چه مقدار آسمان نیاز دارید؟ پس زمینه چقدر است؟ ما می توانیم با استفاده از لنز زوم و نزدیک شدن به سوژه، کادر را پر کنیم. اما اغلب بهتر است از نظر فیزیکی به سوژه خود نزدیکتر شوید.
در مرحله پس از پردازش، برای پر کردن قاب، سوژه خود را محکم تر برش دهید. تصویر سمت چپ اصل است. من تصویر سمت راست را برش دادم و قسمت زیادی از آسمان و سنگفرش را حذف کردم. تصویر اصلی در جهت عمودی است، اما من آن را به جهت افقی تغییر دادم (به قانون شماره 5 مراجعه کنید).

عمق میدان، تصمیم گیری درباره این است که می خواهید چه مقدار از تصویر در فوکوس باشد. این یک قانون نیست، بلکه یک تصمیم است که باید بگیرید. عمق میدان کم به این معنی است که فقط بخش کوچکی از تصویر در فوکوس است، معمولاً سوژه فوکوس و پس زمینه تار می شود.
عمق میدان زیاد به این معنی است که تصویر از جلو به عقب در فوکوس است. از عمق میدان کم برای محو کردن پسزمینههای شلوغ حواسپرتی استفاده کنید. عکاسان ورزشی پسزمینهها را محو میکنند تا ورزشکاران در مقابل جمعیت شلوغ برجسته شوند. برای بدست آوردن عمق میدان کم، از دیافراگم باز مانند f2.8 استفاده کنید.
به طور کلی، از عمق میدان زیاد برای عکاسی منظره استفاده کنید. برای فوکوس کردن کل صحنه، از دیافراگم بسته مانند f16 استفاده کنید. عمق میدان کم، گل های منفرد را در یک مزرعه جدا می کند.

جهت و نسبت تصویر تعیین می کند که چه مقدار از صحنه را در یک تصویر ثبت می کنید. جهت گیری به این اشاره دارد که آیا دوربین را به صورت افقی یا عمودی نگه داشته اید. نسبت تصویر اندازه تصویر گرفته شده توسط دوربین است.
اگر عناصر عمودی یا ارتفاع زیادی در تصویر شما وجود دارد، از جهت گیری پرتره استفاده کنید. دوربین خود را به صورت عمودی نگه دارید. اگر عناصر افقی یا عرض زیادی در تصویر شما وجود دارد، از جهت افقی استفاده کنید. دوربین خود را به صورت افقی نگه دارید.
فراموش نکنید که گزینه پانوراما دارید. ما معمولا پانوراما را به عنوان تصاویر بلند و افقی در نظر می گیریم، اما آنها می توانند عمودی نیز باشند. من اغلب از هر دو طرف عکس میگیرم و بعداً میبینم چه چیزی را دوست دارم. من اغلب نسبتها و محصولات مختلف را در پس پردازش امتحان میکنم.
خطوطی که باید صاف باشند را صاف کنید، لازم نیست همه خطوط در یک تصویر مستقیم باشند، اما برخی از خطوط وجود دارند که باید مستقیم باشند. به عنوان مثال، خط افق در یک منظره. شیب افق در یک تصویر بلافاصله توجه مخاطب را جلب می کند و صاف نبودن آن باعث حواس پرتی مخاطب می شود.
هنگام نمایش آتش بازی به سه پایه ام برخورد کردم (سمت چپ). افق کج شده در پس پردازش آسان است (راست).
بسیاری از دوربین ها و سه پایه ها دارای یک سطح هستند. از این ابزارها برای کمک به جهت یابی دوربین خود استفاده کنید. همچنین اصلاح یک خط کج شده در ادیت آسان است.

خطوط مستقیم در معماری مهم هستند. استفاده از لنزهای واید معمولا باعث اعوجاج در عکس می شود. فضایی را در دو طرف ساختمان بگذارید تا بتوانید خطوط را در ادیت صاف کنید.
در یک تصویر با خطوط مختلف، یکی را انتخاب کنید تا تمرکز اصلی شما باشد. این خط را صاف کنید حتی اگر خطوط دیگر کمی فاصله دارند.
چشمان ما به طور طبیعی خطوط را از طریق یک تصویر دنبال می کنند. خطوط اصلی چشم ما را به سوژه اصلی هدایت می کند. خطوط پیشرو اگر درست استفاده شوند، حس عمق را ایجاد می کنند. این خط ها ممکن است خطوط واقعی یا ضمنی (توسط عناصر موجود در صحنه) باشند.
گاهی اوقات خطوط مستقیم هستند و مستقیماً به سوژه منتهی می شوند. در مواقع دیگر، چشم بیننده را به صورت رفت و برگشتی درگیر می کند. بیشتر عکاسان منحنی های S را دوست دارند. اگر خطی به جایی منتهی نمی شود یا چشم را از کادر خارج می کند، زاویه خود را تغییر دهید. به چپ یا راست یا بالا یا پایین حرکت کنید.

تصویر بالا پر از خطوط منتهی به منظره شهری سنت لوئیس و طاق دروازه است. ابرها، انعکاس ابرها و پل همگی خطوط پیشرو هستند. این تصویر همچنین شامل سنگ ها به عنوان عنصر پیش زمینه است (قانون شماره 19 را ببینید).
خطوط مورب به ترکیب عکاسی شما علاقه و انرژی می بخشد. سعی کنید از خطوط روی یک مورب قوی به جای مستقیم در سراسر کادر عکاسی کنید. مطمئن شوید که مورب شما واضح است. کمی شیب به یک خط اشتباه به نظر می رسد.

به محل تلاقی خطوط با یکدیگر فکر کنید. خطوط همگرا چشم را جلب می کند. همچنین محل ورود یا خروج خطوط از کادر را در نظر بگیرید. عکاسان گاهی اوقات سعی می کنند خطی را در گوشه ای از کادر وارد یا خارج کنند. من از طفره رفتن و سوزاندن زیادی در پس پردازش استفاده می کنم تا چشم بیننده ام را به سمت عناصر مهم در کادر هدایت کنم.
دانستن این موضوع بر نحوه نگارش یک تصویر تأثیر می گذارد. سوژه اصلی باید روشن ترین قسمت تصویر باشد. عکاسان پرتره از فلاش یا رفلکتور برای برجسته کردن چهره مدل های خود استفاده می کنند. در قسمت ادیت، ابزارهایی مانند Dodge و Burn چشم را هدایت می کنند. Dodge به صورت انتخابی بخش های خاصی از تصویر را روشن می کند. Burn به معنای تاریک کردن انتخابی بخش های خاصی از تصویر است.

فضای منفی استفاده از فضای بین یا اطراف سوژه ها به عنوان یک عنصر مهم در تصویر است. فضای منفی با شکل خاص، خودش به سوژه تبدیل می شود. فضای منفی می تواند مقیاس را نشان دهد یا به احساسی مانند “تهی بودن” دلالت کند.
گاهی اوقات دیدن فضای منفی دشوار است، زیرا ما به تمرکز روی یک موضوع عادت کرده ایم. سعی کنید تصاویر خود را در مرحله ادیت وارونه کنید. این به شما کمک می کند فضا را بدون تمرکز زیاد روی جزئیات سوژه اصلی خود ببینید.

این عکس از قوهای سفید در مه، عمدتاً به دلیل فضای منفی تأثیرگذار است.
تعادل بصری رابطه بین دو یا چند عنصر در ترکیب شماست در این حالت عناصر متعادل به نظر می رسند. یکی از نظر بصری سنگین تر از دیگری نیست. کمپوزیسیون متقارن باعث ایجاد تعادل بصری می شود. نیمه سمت چپ تصویر با سمت راست یا نیمه بالایی با پایین مطابقت دارد. بازتاب ها در عکس ها بسیار خوب عمل می کنند، زیرا تقارن را نشان می دهند.
حتی تصاویر غیر متقارن نیز نیاز به تعادل بصری دارند. یک سوژه بزرگ و از نظر بصری سنگین را در یک طرف کادر با بسیاری از سوژه های کوچکتر در طرف دیگر متعادل کنید. یک عنصر پیش زمینه را با یک عنصر پس زمینه متعادل کنید.

این عکس تقارن را از طریق بازتابها نشان میدهد، اما نوع دیگری از تعادل بصری را نیز نشان میدهد. درخت در پیش زمینه سمت چپ توسط دو درخت در پس زمینه سمت راست متعادل می شود.
برای اشنایی بیشتر با قانون تقارن مقاله، قانون تقارن را بخوانید.
پرسپکتیو به این می پردازد که در رابطه با موضوع خود کجا هستید. تغییر دیدگاه یعنی پایین آوردن یا بالا بردن زاویه دوربین نسبت به سوژه. همه دنیا را تقریباً از یک منظر می بینند، در سطح چشم. شما می توانید با استفاده از چشم اندازی متفاوت، تصاویر را جالب تر کنید. عکاسی از زاویه پایین (low angle)باعث می شود، سوژه قدرتمندتر به نظر برسد.

این عکس قدرتمندتر است زیرا من از سوژه اصلی خود عکاسی می کنم. او قدرتمندتر به نظر می رسد.
همچنین تغییر دیدگاه و استفاده زاویه بالا (high angle) لذت بخش است. این یکی از دلایل جالب بودن عکاسی با هواپیماهای بدون سرنشین است. ما به ندرت با این دید پرنده از دنیای خود می بینیم.
استفاده از پرسپکتیو کم هنگام عکاسی از سوژه های نزدیک به زمین مهم است. هنگام عکاسی از کودکان نیز مهم است. تا براساس سطح چشم آنها پایین بیایید.
قانون طلایی در مورد قرار دادن سوژه اصلی در قسمت مهمی از کادر است. این قانون مانند قانون یک سوم است. اما قانون طلایی ترتیب متفاوتی از عناصر ترکیبی را پیشنهاد می کند. قانون طلایی بر اساس نسبت طلایی است. نسبت طلایی یک پدیده ریاضی طبیعی است. جهان طبیعی نسبت 1 به 1.618 را ترجیح می دهد. از نظر ریاضی، این ممکن است برای شما معنایی نداشته باشد، اما از نظر بصری، شما آن را همه جا می بینید. رایج ترین نمایش بصری نسبت طلایی مارپیچ صدف دریایی است.
در عکاسی، قانون طلایی یا به صورت شبکه یا مارپیچ نشان داده می شود. برخی از دوربینها به شما امکان میدهند پوششی از نسبت طلایی یا نسبت طلایی را در منظره یاب خود مشاهده کنید. لایت روم فیلترهایی دارد که به شما کمک می کند تا تصاویر را با استفاده از قانون طلایی کات کنید.

در این اسکرین شات، من از روکش مارپیچ نسبت طلایی در لایت روم استفاده می کنم تا به من کمک کند عناصر مهم را در کادر قرار دهم.
ما تصاویر را مانند متن می خوانیم، از چپ به راست. حرکت در عکس نیز باید در کادر از چپ به راست حرکت کند. این قانون ترکیب بندی به ویژه برای عکاسان حیات وحش و ورزش/اکشن مهم است. گرفتن حرکت از چپ به راست در دنیای واقعی همیشه آسان نیست. تصویر خود را در تدوین به صورت افقی برگردانید، تا حرکت چپ به راست ثبت شود. این اغلب تا زمانی که هیچ متنی در تصویر وجود ندارد کار می کند.

من تصویر را به صورت افقی ورق زدم تا تفاوت را در زمانی که هواپیماها از چپ به راست یا راست به چپ پرواز می کنند، نشان دهم.
اطمینان حاصل کنید که فضایی در کادر برای جابجایی سوژه باقی میگذارید. این به معنای گذاشتن فضا در سمت راست سوژه است. در غیر این صورت، به نظر می رسد که سوژه در حال خارج شدن از کادر است.
مغز ما الگو و تکرار را دوست دارد. ما حتی الگوهایی را بر عناصر تصادفی تحمیل خواهیم کرد. به لذتی که در یافتن الگوها در ابرها داریم فکر کنید. ترکیب تکرار و الگو ترکیبات عکاسی ما را قوی تر و جالب تر می کند. تکرار و الگو اغلب در اشکال و رنگ یافت می شود.

ممکن است مجبور شوید دیدگاه خود را تغییر دهید تا الگوها ظاهر شوند. توجه کنید که چگونه تغییر پرسپکتیو فاصله را تغییر می دهد یا الگو را پنهان می کند. من اغلب به دنبال تکرار در معماری هستم. معماران نیز قاعده تکرار را می دانند.
افزودن کنتراست به تکرار، عکس های شما را پویاتر می کند. عنصر متضاد ممکن است رنگ، شکل یا ارتفاع متفاوتی داشته باشد. شکستن الگو بر الگو تأکید می کند.
به دنبال روابط جالب بین عناصر در تصویر خود باشید. به عنوان مثال، به دنبال تنش باشید. دو عنصری که به نظر می رسد به سمت یکدیگر کشیده می شوند تنش بصری ایجاد می کنند. رنگ ها با هم برخورد می کنند یا اختلاف اندازه وجود دارد. عکاسان خیابانی اغلب عناصر را در کنار هم قرار می دهند. چیزی در محیط با مردم در خیابان در تضاد است. این می تواند طنز ایجاد کند یا ایده عمیق تری را پیشنهاد کند.

متوجه تابلوی پشت این عکاس خیابانی شدم. لبخند این نوازنده خیابانی “دوست داشتنی تر” است. کنار هم قرار دادن علامت و شخص، معنای عمیق تری ایجاد می کند.
تئوری رنگ در مورد چگونگی ارتباط رنگ ها در تصویر شما است. تئوری رنگ اغلب به عنوان یک چرخ رنگ نشان داده می شود. رنگ های روبروی یکدیگر روی چرخ مکمل یکدیگر هستند.
ساده کردن به این معنی است که فقط آنچه را که در تصویر نیاز دارید ثبت کنید. هر چیزی را که نیاز ندارید، بردارید. ساده کردن یک تصویر به معنای ایجاد تصاویر مینیمالیستی نیست. سادگی، تقطیر ایده یک عکس به خالص ترین شکل آن است. تصمیم بگیرید که عکس شما در مورد چیست. سپس هر چیزی را که مربوط به این ایده نیست بردارید.
با کادربندی، یک عنصر از تصویر شما در یک عنصر دیگر قرار می گیرد. این یک قاب در کادر شما ایجاد می کند. به عنوان مثال، شما ممکن است از طریق یک پنجره یا از طریق سوراخ در درختان شلیک کنید. فریم ها عمق می بخشند و چشمان ما را به تصویر و سوژه اصلی می کشانند.

پل هزاره بر فراز تیمز، کلیسای جامع سنت پل را میسازد. چراغهای روی پل همچنین خطوط پیشرو را ارائه میکنند (به قانون شماره 7 مراجعه کنید).
لایه بندی به دنبال عناصری است که از جلو به پشت تصویر شما روی هم قرار می گیرند. لایه بندی عمق و بعد را اضافه می کند. لایه بندی شامل افزودن یک عنصر پیش زمینه به منظره است. به جای اینکه صحنه در همان صفحه مسطح باشد، یک عنصر پیش زمینه بیننده را به داخل صحنه هدایت می کند. سنگ ها یا گل ها عناصر طبیعی پیش زمینه هستند.
لایه ها باید از نظر بصری از نظر رنگ یا نور متمایز باشند. این به جلوگیری از ادغام کمک می کند و به چشم اجازه می دهد به راحتی لایه ها را تشخیص دهد.

عکاسان از فاصله دور با لنز تله عکاسی می کنند تا از لایه های کوه های اسموکی عکس بگیرند.
ادغام زمانی اتفاق می افتد که عناصر در یک تصویر به گونه ای با هم همپوشانی داشته باشند که مشخص شئن مرزها برای چشم دشوار باشد. چشمان سه بعدی ما چیزهایی را که با فاصله از هم جدا شده اند جدا می کند. اما در یک عکس دو بعدی، اشیاء به خصوص اگر از نظر رنگ یا سایه مشابه باشند، پنکیک می شوند.
مراقب حواس پرتی پس زمینه باشید. چشم پوشی از شاخه درختی که به نظر می رسد از سر کسی بیرون می آید آسان است. یا افراد به نظر میرسند که اندام اضافی دارند. طناب پشت این بوکسور کوبایی یک ادغام ایجاد می کند و حواس را پرت می کند (سمت چپ). من مجبور شدم آن را در پس پردازش حذف کنم (راست). توجه داشته باشید که من دستهای بوکسور را کجا بریدهام (به قانون شماره 21 مراجعه کنید).

برای ایجاد یک ترکیب بندی واضح، مطمئن شوید که سوژه اصلی شما فضایی در اطراف خود دارد. اگر اشیاء یا افراد با هم همپوشانی دارند، به چپ یا راست بروید. تغییر زاویه حتی جزئی اغلب می تواند از ادغام خلاص شود.
در نهایت، قبل از گرفتن عکس، لبه های کادر خود را اسکن کنید. ما اغلب آنقدر روی سوژه اصلی خود متمرکز هستیم که فراموش می کنیم کل کادر را نگاه کنیم. به دنبال فضای محبوس باشید. فضای به دام افتاده زمانی اتفاق می افتد که قسمتی ازیک شی در لبه قاب باشد و شکل عجیبی از نور ایجاد کنند. همچنین، نگاه کنید تا ببینید چگونه اشیا یا افراد توسط لبه قاب بریده می شوند.

برخی از عکاسان بر اساس این قانون زندگی می کنند: “همه چیز را شامل شود یا چیزی را شامل نشود.” این بدان معناست که به جای بریدن یک شی یا شخص در لبه قاب، بهتر است آن را به طور کامل برش دهید. سایر عکاسان با قطع کردن یک شی یا شخص موافق هستند تا زمانی که عکس طبیعی به نظر برسد.

عکاسان پرتره سعی می کنند ارتباط افراد را در مفاصل قطع نکنند.
لبه های این تصویر به هم ریخته است. به عنوان مثال، فضای به دام افتاده در گوشه سمت راست بالا وجود دارد. یک پا در پایین سمت راست قطع شده است. من میتوانم در مراحل ادیت سخت گیرانه تر برش بزنم و از ادغام و لبههای بهم ریخته در عکس، اجتناب کنم. این نمونه ای از حرکت چپ به راست است (قانون شماره 14 را ببینید).
نتیجه انتخاب های ترکیبی تفاوت بین یک عکس فوری و یک عکس عالی را ایجاد می کند. پیروی از این قوانین ترکیب بندی عکاسی، یک راه عالی برای ایجاد تصاویر تاثیرگذارتر است.
اما هیچ راه درستی برای دیدن جهان وجود ندارد. بعد از یادگیری و تسلط کامل بر قوانین ترکیب بندی عکاسی، زمان تغییر یا نقض کردن آنها فرا می رسد. از این قوانین ترکیب بندی عکاسی به عنوان راهنما استفاده کنید تا به شما کمک کند تصمیم بگیرید چه چیزی را در تصویر خود بگنجانید و هر عنصر را در کدام قسمت کادر قرار دهید. گاهی اوقات کار درست این است که قوانین ترکیب بندی را زیر پا بگذاریم!
اگر به عکاسی سفر علاقمندید، مقاله تنظیمات دوربین در عکاسی سفر را بخوانید.
منبع: expertphotography.com
نوشته 21 قانون مهم ترکیب بندی در عکاسی (21 Rules of Composition ) اولین بار در ممتاز دیزاین. پدیدار شد.
]]>نوشته 10 ایده عکاسی از شیرینی و کوکی( ایده خلاقانه، کمپوزیسیون و ساخت دکور مناسب) اولین بار در ممتاز دیزاین. پدیدار شد.
]]>مهم ترین چیز قبل از هر کار، مشخص کردن هدف شما از انجام دادن آن کار است. اینکه شما فقط می خواهید، از یک شیرینی عکس بگیرید، کافی نیست. راه های زیادی برای عکاسی از شیرینی ها وجود دارد، اما شما باید یکی را انتخاب کنید.
جواب دادن به این 3 سوال به شما کمک می کند.
چه کسی این شیرینی های خوشمزه را می پزد؟ شخصیت آن فرد چطور است؟ این جو حاکم بر شات شما را مشخص می کند.
اگر شخصیت شما مادربزرگی است، که برای نوه های عزیزش شیرینی می پزد، صحنه شما باید تا حدامکان گرم و صمیمی باشد. از رنگ های گرم، بافت های قابل مشاهده و وسایل قدیمی استفاده کنید.
و اگر شخصیت شما یک سرآشپز حرفه ای است، همه چیز باید واضح و مینیمالیستی باشد. این شیرینی ها شاهکار هنر شیرینی پزی خواهد بود. هیچ چیز نباید بیننده شما را از آن منحرف کند.
به قناد فکر کنید، این مسئله در انتخاب رنگ ها و وسایل به شما کمک می کند، تا دکور و فضای رسایی ایجاد کنید.

یکی دیگر از عوامل تاثیرگذار زمان است. آیا این شیرینی برای صبحانه مناسب است؟ اگر جوابتان بله است. صحنه خود را با یک نور ملایم روشن کنید و حس تازه ای از شروع یک روز بوجود بیاورید.
اگر این ها کلوچه عصرانه یک کودک است، که قبل از خواب بعدازظهرش هدیه گرفته، می توانید آن ها را در یک سینی با یک لیوان شیر بگذارید و یک کتاب داستان را در نزدیکی آن قرار دهید.
این سوال فقط نشان دهنده زمان روز نیست، در مورد زمان سال هم استفاده می شود!
کوکی های هالووین با کوکی های کریسمس یکی نیستند. شما می توانید از لوازم مختلف و رنگ های مختلف برای حالت دادن به آن ها استفاده کنید.
همین طور شیرینی های یک مهمانی، با یک شیرینی میان وعده در محیط کار متفاوت است.
به جایی که این شیرینی ها در آنجا میل می شود، دقت کنید. آنجا چه شکلی است؟
آیا می خواهید شیرینی ها را مستقیما از فر بیرون بیاورید؟ خب. پس می توانید آشپزخانه مدرنتان را به نمایش بگذارید. همچنین آشپزخانه روستایی مادربزرگ را نشان دهید.
یا شاید می خواهید شیرینی ها را به جای دیگری ببرید؟ آنها را در پارک بخورید؟ یک پیک نیک کوچک ترتیب دهید؟ آنها را در طول طوفان های فکری با همکارانتان میل کنید؟
سوال مکان ممکن است خیلی واضح به نظر برسد. اما یک بینش کلیدی در مورد دکوری که می خواهید بچینید، به شما می دهد.

کوکی ها در بیشتر مواقع رنگی گرم دارند و طیف رنگی آن ها از شکلاتی تیره تا زرد کرم متغیر است. اگر برای آن ها از پس زمینه و رنگ های سردتر در دکور استفاده کنیم، می توانیم به کنتراست زیبایی دست پیدا کنیم.
رنگ مخالف نارنجی آبی است. بنابراین اگر می خواهید کنتراست رنگی در چهره خود داشته باشید، یک پس زمینه آبی روشن انتخاب کنید.
پس زمینه آبی تیره یا یک پس زمینه خاکستری تقریبا خنثی با ته رنگ آبی، سبز یا بنفش می تواند انتخاب دقیقتری باشد.
این قانون در مورد وسایلی مانند دستمال، فنجان چای یا ظروف پخت صدق می کند. سرامیک های آبی با شیرینی ها کاملا فوق العاده به نظر می رسند. آن ها نه تنها کنتراست رنگ را فراهم می کند، بلکه تضاد بافت را نیز به وجود می آورد، صاف در برابر خشن.
افزودنی هایی از این دست با اینکه بخش کوچکی از صحنه را اشغال می کنند، اما عکس ها را بسیار زنده تر و دیدنی تر می کنند.

کوکی ها به اندازه کیک های کوچک یا اسکوپ های بستنی متنوع نیستند، اما در عین حال می توانند بهترین جنبه خود را داشته باشند. پس به زاویه ای که می خواهید از آن ها عکاسی کنید، فکر کنید. تخت خواب برای کوکی های با تزئینات پیچیده، یک دکور عالی است.
اگر آشپز وقت خود را صرف کشیدن طرحی روی شیرینی ها می کند، هر چه قدر هم کوچک و جزئی باشد، آن را به تصویر بکشید. کوکی ها را روی هم نریزید، آن ها را از بالا روی سینی کاغذ مومی، بشقاب زیبا یا حتی کاغذ روغنی بچینید.

از این زاویه هم می توانید از کوکی های ساده و بدون تزئین عکاسی کنید. در این مورد، یا یک عکس ماکرو بگیرید، یا یک کمپوزیسون (ترکیب بندی) خیالی ترتیب دهید.
عکس ماکرو از این زاویه به شما کمک می کند، بر بافت ها تاکید کنید. این کار مخصوصا برای شیرینی های شکلاتی عالی است.
کمپوزیسیون بهتر همیشه وقتی دکور اصلی روی یک تخت خواب باشد، عالی است. سعی کنید آن ها را به صورت شکلی هندسی مثل مثلث، یا در یک منحنی S بچینید.
بهترین شکل عکاسی از شیرینی های تزئین نشده، مثل کراکر یا کوکی های بلغور جو دوسر، این است که دسته ای از آن ها را نشان دهید. کمی تنوع به آن ها اضافه کنید.
یک کلوچه را گاز بگیرید و آن ها را به جایی تکیه دهید. یا 3 شیرینی را روی لبه یک فنجان چای یا یک لیوان شیر قرار دهید.
هم جذابیت بصری دارند و هم تخیلی به نظر می رسند. برای عکس های دسته ای، زاویه ای نزدیک به نمای روبه رو انتخاب کنید.

اگر تعداد زیادی شیرینی روی هم چیده شده دارید، می توانید زاویه low ngle (دوربین پایین تر از موضوع)را انتخاب کنید. این باعث می شود ارتفاع شیرینی ها چشمگیرتر به نظر برسد.
شاید خیلی از مشتریان شما برای گرفتن بازدید بیشتر، تقاضای ساخت استاپ موشن را داشته باشند. شما می توانید با مشخص کردن کمپوزیسون مناسب هر لوکیشن، یک استاپ موشن جذاب بسازید. مقاله ایده ساخت استاپ موشن در کسب و کار به شما کمک می کند.
می توانید از کوکی ها در استایل های مختلف عکاسی کنید. از شکلات، شکر یا پودر کاکائو، پوست لیموترش، آجیل، قطره چکان، لعاب و سایر مواد تزئینی استفاده کنید.
می توانید آن ها را در بشقاب ها قرار دهید، یا در پس زمینه بچینید.
ما 3 روش برای استایل دادن به شیرینی ها در عکاسی مینیمالیستی استفاده می کنیم. در عکس زیر ما می خواستیم از کسل کننده ترین کوکی جو دوسر استفاده کردم، پس با تغییر استایل آنها، به شیوه ی کارتون سیندرلا (موش پنیرها را روی هم قرار میداد، تا راحت تر حمل کند)

اولین و ساده ترین راه استفاده از قطره های شکلات است. اگر سس شکلات ندارید، یک سرنگ بردارید، آن را پر از شکلات مایع کنید و چند قطره از آن را به صورت منحنی، دور شیرینی بریزید. این خط ها را با چند آجیل یا برگ نعناع ادامه دهید، مارپیچی از پوست لیمو و فویلا بسازید. با اینکه کشیدن آن بسیار ساده است، اما خیلی زیبا می شود.

می توانید از حلقه غذا برای تشکیل دسرهای لایه ای یا سرخ کردن تخم مرغ استفاده کنید. از این مورد، می توانید برای حالت دادن به دسرها هم استفاده کنید. یک سمت حلقه را با شکلات یا لعاب رنگارنگ آغشته کنید و آن را به سطح زمینه فشار دهید. حلقه استیل بسیار نازک است، پس شکلات علامت بسیار برجسته ای از خود به جای می گذارد. اگر از چیزی با لبه پهن تر استفاده می کنید، شکلات در لایه نازک تری چاپ می شود.

وقتی دایره شکلاتی داشتید، یک کلوچه را داخل آن قرار دهید. یک تکه پرتقال، مقداری دارچین، یک گلبرگ بادام، یک گل خوراکی، چند برگ نعناع، هر چیزی که می توانید در انبار تزئینات خود پیدا کنید، به آن اضافه کنید.

راه عالی برای جذابتر کردن، دکورتان استفاده از یک قاشق چایخوری است. با سس شکلات، لعاب یا مارمالاد این کار را انجام دهید. آن را در یک قاشق بریزید و با نوک قاشق، آن را روی سطح بکشید تا سس چشم نوازی روی سطحتان باقی بماند. شما می توانید با آن یک منحنی روی سطحتان ایجاد کنید.
پس از آن، کوکی را روی سوهان بگذارید و چند چیز تزئینی کوچک مثل برش های میوه به ان اضافه کنید.

هرگز و هرگز به طرحی که با قاشق کشیدید، دست نزنید. همه چیز به هم می ریزد. همه چیز به هم می ریزد. اگر طرحی که کشیدید خوب نشد، آن را پاک کنید و دوباره بکشید.
از این ترفندها به صورت جداگانه استفاده کنید یا آن ها را با هم ترکیب کنید، تا یک الگوی دوست داشتنی برای عکاسی از شیرینی ها به دست بیاورید.
کوکی ها با یک لیوان شیر، مانند بیکن با تخم مرغ خوب می شوند. اما برای جذاب تر کردن کمپوزیسیون، می توانید لوازم دیگری را اضافه کنید.
اول از همه، سعس کنید دستور پخت شیرینی را به نمایش بگذارید. اگر در شیرینی های شما مواد خاصی مانند: چیپس شکلات، کشمش، تافی یا میوه دارند، آن ها را نشان دهید.
تعدادی از ظروف پخت غذا مثل همزن، قاشق یا ورقه روغنی را اضافه کنید.
از نشان دادن روند آشپزی نترسید، حتی ممکن است جذاب باشد.

همچنین می توانید از وسایلی مانند ترازو، جعبه یا حتی کتاب برای اضافه کردن ارتفاع به دسته ای از شیرینی ها استفاده کنید.
استفاده از آن ها باید براساس داستان شما باشد. عکس خواننده ای که غرق در خواندن کتاب، خوردن میان وعده خود را فراموش کرده است، امتحان کنید.
برای آشنایی با استاپ موشن، مقاله استاپ موشن را بخوانید.
راه مورد علاقه من برای ایده گرفتن در عکاسی شیرینی و غذا، فکر کردن به یک شخصیت است.
در این تکنیک سعی می کنم شخصیت را با جرقه یک فکر تجسم کنم. یک مسافر، یک باغبان، یک هنرمند، یک دزد دریایی، یک جادوگر و…
سپس سعی میکنم تجسم کنم، آن ها چطور یک کار روتین، مثل خوردن یک کلوچه را انجام می دهند.

مثلا می توانید با ترکیب تکالیف هندسه شیرینی، یک تکلیف هندسه عالی برای فرزندتان بسازید. راه سرگرم کننده تر کردن تکالیف، البته اضافه کردن کوکی ها است!
شیرینی ها را با عناصر هندسی ترکیب کنید تا یک طرح اصلی روی تخته سیاه بوجود بیاورید.

یا می توانیم کیمیاگری را تصور کنیم، که نمی تواند آشپزی کند، اما سعی می کند با کشیدن یک پنتاگرام، چند کوکی را احضار کند.

یکی دیگر از راه های عالی برای نزدیک ترشدن به عکاسی از شیرینی ها، این است که غذای خود را مانند چیزی باارزش و فوق العاده دوست داشتنی ارائه دهید.
القای حسی مثل اینکه، هر بار کسی آن را بر میدارد، من هم هوس می کنم. به صحنه ای فکر کنید که یک شیرینی می تواند نقش چیزی کلیدی مثل یک شیء گرانبها در موزه، یک قطعه طلا، یا آخرین نقطه روی نقشه گنج باشد.

شیرینی خود را در جعبه حلقه ازدواج قرار دهید. از آن مانند یک جواهر گرانبها، عکس بگیرید. تصور کنید شیرینی ها ارز نهایی هستند. اجازه دهید مرغ خیالتان پرواز کند، دکوری که خیال کردید، را بسازید.

ممکن است تهیه یک نقشه ذهنی یا فهرستی از مکان هایی که افراد در آنها وسایل گرانبهایی می گذارند. همه چیز از سلول های یک بانک تا گالری های هنری، جعبه های 2 لت و صندوقچه های دزدان دریایی را یادداشت کنید. داستانتان را انتخاب کنید و نشان دهید شیرینی های شما چه قدر خوب هستند.

معلق کردن غذا یک راه فوق العاده برای اضافه کردن پویایی به عکس شماست. و کوکی های پرنده هم از این قائده جدا نیستند.
ساده ترین راه این است که کوکی ها را در هوا نگه دارید و جداگانه از آن ها عکس بگیرید. این عکس ها را با نرم افزارهای ادیت عکس، با هم ادغام کنید. مطمئن شوید نیاز به کشیدن سایه های اضافی ندارید.

اگر می خواهید تصویر پویاتری داشته باشید. همه شیرینی ها را با سیم و نخ یا سیخ های چوبی، یا هر تکیه گاهی که دوستدارید، در هوا ثابت نگه دارید.
به این ترتیب لازم نیست، نگران سایه ها یا بازتاب های اضافی باشید. آنها کاملا طبیعی به نظر می رسند.می توانید چیزهای دیگر مثل مقداری پودرقند را در هوا پخش کنید.
بعد از آن عکس را روتوش کنید.

غذا در حال حرکت واقعا فوق العاده به نظر می رسد، پس نترسید و امتحان کنید.

در این عکس کوکی هایی که با آرد در تعامل هستند ثابت هستند، من آنها را به میل بافتنی چسباندم. اما من کوکی ها را جداگانه عکاسی کردم، تا به چیزی برخورد نکنند.
اگر دوست دارید از عکاسی درآمد بیشتری کسب کنید، مقاله کسب درآمد از عکاسی را بخوانید.
اگر تنها چیزی که دارید، شیرینی ها و پس زمینه تیره تان است. سعی کنید از نقاشی با گچ استفاده کنید، تا همه چیز روشن شود.
یک بالن بکشید و یک کلوچه را به عنوان قسمت ضروری آن بگذارید و آهنگ کوکی را پخش کنید.
شیرینی خود را در قاب یک کره قرار دهید، تا بتوانید کل زمین را نشان دهید.
یا شاید شیرینی ها یک صور فلکی را تشکیل می دهند، مقداری آرد پراکنده به عنوان کهکشان راه شیری به آن اضافه کنید.

گچ یک ابزار فوق العاده برای عکاسانی است که می خواهند از طبیعت بی جان، عکس های خلاقانه بگیرند، اما تجهیزات و وسایل لازم را در اختیار ندارند.
هم مقرون به صرفه است، هم استفاده از آن ساده است و هم فرصت داستان گویی های فراوانی را ایجاد می کند.
شما می توانید شیرینی های خود را به هر چیزی، از چوب تنیس تا سفینه فضایی تبدیل کنید.

یا می توانید با کشیدن کتاب و فنجان های چای در اطراف شیرینی های واقعی، محیط را متحول کنید. ناگفته نماند که می توانید دستور و مواد اولیه را هم روی تخته خود یادداشت کنید.

مورد آخر، سعی کنید نامه ها و پیام های را از کوکی بسازید.به همه جملات شیرینی که می توانید بگویید، فکر کنید!
سه راه برای نزدیک شدن به متن در عکاسی وجود دارد:
ابتدا برش های کوکی را براساس حروف الفبا پیدا کنید و کلماتتان را با آن ها بسازید. این نیاز به آمادگی دارد، اما نتیجه عالی می شود.
اگر به اندازه کافی حروف بسازید، می توانید در طول یک جلسه تعداد زیادی عکس های مختلف بگیرید.
به یاد داشته باشید، کلمات خود را از قبل برنامه ریزی کنید و تعدادی حروف اضافی بسازید تا در صورت شکستگی، گم شدن، یا هر اتفاق دیگر مشکلی نداشته باشید.

خرید کلوچه های آماده و درست کردن حروف از آنهاست. آن ها را برش دهید، گاز بزنید یا عناصر اضافی را با دارچین و شکلات بکشید. به این ترتیب بیننده می تواند پیام شما را به راحتی بخواند.

استفاده از الگو هایی برای ساختن حروف از آرد، کاکائو یا پودر قند و قرار دادن شیرینی ها به عنوان بخشی از یک عکس شیرینی خلاقانه است.
از کاغذ ضخیم یک الگو درست کنید، روی آن شکر بپاشید و سپس قالب را، به آرامی با موچین بردارید.

نامه هایی از شکر شیرینی پزی با فضا خالی در اطراف آنها که می توانید با کوکی ها و فنجان های چای پر کنید، به دست می آورید.
عکاسی از شیرینی کاری فوق العاده سرگرم کننده است، ایده های خلاقانه بی شماری وجود دارد که می توانید امتحان کنید.
امیدواریم از این نکات ساده الهام بگیرید و عکس های خارق العاده ای خلق کنید.
منبع این مقاله سایت: expertphotography.com
نوشته 10 ایده عکاسی از شیرینی و کوکی( ایده خلاقانه، کمپوزیسیون و ساخت دکور مناسب) اولین بار در ممتاز دیزاین. پدیدار شد.
]]>